Het zesde reisverslag

Weblog update 3 april 2007

Terwijl in Nederland iedereen met de lente kriebels rondloopt en begint met de voorjaarsschoonmaak zijn wij hier terug geworpen in barre winterse omstandigheden.

We zijn inmiddels aangekomen in het noordelijkste deel van China,bij Xingang een haven iets ten oosten van Peking. En tja hier is het niet zulk lekker weer als bij jullie. Maar nog een paar dagen en dan vertrekken we via Japan naar de States, en daar is het hopelijk beter weer.

Nadat we uit Singapore zijn vertrokken zijn we eerst naar Shanghai gegaan. Na Shanghai zijn we een paar dagen gaan ankeren. Dit was nodig omdat we een paar dagen over hadden tussen het einde van de oude reis, en het begin van de nieuwe reis. Tijdens dit weekend voor anker hebben we nog een paar hoopvolle pogingen gedaan om wat visjes uit het water te vissen. Die pogingen hebben helaas niets opgeleverd, de Chinese visjes hadden niet zo’n zin in een uitstapje. Na een paar dagen te hebben geankerd hebben zijn we vertrokken richting Pusan in Zuid Korea.

Daar kwamen we woensdag avond aan. Het was ondertussen al weer een tijdje geleden dat we op stap waren geweest, dus zodra de boot vastlag effe douche en hop de wal op. Gelukkig was er bij de poort van het haven terrein een bereidwillige taxi chauffeur zo vriendelijk om ons naar de stad te brengen. En binnen no time stonden we op Texasstreet, midden in het centrum van Pusan. Hier hebben we wat gedronken in een van de locale barretjes. En zoals altijd wanneer het gezellig vliegt de tijd, en was het al weertijd om terug te gaan richting de haven.

De afgelopen week was separator week. Een separator is een soort centrifuge waarin de brandstof word gereinigd voordat hij naar de motor gaat. Een heel mooi systeem ,…..als het werkt. En dat was de afgelopen week niet helemaal het geval. Het begon met nummer 2, die was aan z’n draai uren, en moest dus uit elkaar voor groot onderhoud,op zich niks bijzonders. Een paar dagen daarna gaf ook nummer drie door een onverklaarbare rede de geest, patiënt nummer twee. Nu begon het een beetje krapjes te worden, omdat je minimaal twee separatorennodig hebt om voldoende brandstof de reinigen om vol vermogen te kunnen varen. En drie maal is scheepsrecht, dus nummer een stopte erook nog mee. Dus toen zaten helemaal zonder. En dat is toch wel vervelend. Gelukkig zijn we er achter gekomen dat een groot deel van het probleem niet lag aan de apparaten zelf, maar aan het watervoorziening die nodig is om ze hun werk te laten doen. Nadat dit probleem verholpen was draaide nummer een en nummer drie weer als een zonnetje. Alleen wel jammer dat je ze eerst drie keer uit elkaar moet halen en een week verder bent voordat je erachter komt dat het probleem dus helemaal niet in de apparaten zelf zat. Nummer twee is nog even een zorgenkindje, die ligt nog in honderdduizend stukjes in de werkplaats, maar ook dat komt goed.

1 April 2007 was een zwarte dag voor de Nederlandse koopvaardij, die van Maersk dan in ieder geval. Vanaf die dag zijn we officieel droog gelegd. En dan niet in de zin van kom we leggen het schip effe op de kant. Maar we mogen niet langer alcoholische drankjes drinken. En het is geen hele slechte 1 april grap.

Dus voortaan geen koud biertje meer om vijf uur, maar een colatje ofzo en dat is toch effe wennen.

Gister heb ik nog een stukje gefietst. Nee, niet op de hometrainermaar echt buiten, op straat zeg maar. We hebben aan boord twee fietsen staan, gister avond was ik vrij dus ik dacht “laten we eens een stukje gaan fietsen”.

Het enige nadeel is dat Chinese niet helemaal zijn ingesteld op fietsende verkeersdeelnemers. Maar afgezien van een paar boze blikken en toeter concerten is er niks gebeurd.

Oké, ik ga weer eens ophouden met type.

Houdoe, en tot de volgende keer maar weer.

Martijn