Het derde reisverslag

Weblog update 2 maart 2007

En toen was ie weer thuis

Na een reisje van drie weken ben ik weer in Roosendaal, en nee ze hebben metniet van boord getrapt. Een paar weken geleden kregen we een mailtje binnen datons schip van dienst zou gaan veranderen, en op Amerika zou gaan varen. En waarje bijna alle landen ter wereld zo kunt binnen stappen heb je voor Amerika eersteen visum nodig, en ja dat had ik dus net niet. Vandaar dat ik in Zeebrugge vanboord ben gegaan, en de afgelopen week ben afgereisd naar Amsterdam om een visumte halen op het Amerikaanse consulaat.

Maar voordat ik in Zeebrugge naar huis kon hebben we eerst Southampton nog evenaangedaan. Southampton ligt een aardig stukje land inwaarts, dus dat betekendeeerst drie uur de rivier op varen voordat we konden gaan afmeren. Southamptonheeft dus een behoorlijke container haven, maar daarnaast heeft Southampton ooktwee grote universiteiten. En waar universiteiten zijn, zijn studenten, en waarstudenten zijn kun je goed stappen. Nadat ik eerst nog een maar uur aan dek hadgeholpen met het laden en lossen, heb ik even snel gedouched, mijn stap-pak uitde kast getrokken en ben ik de wal op gegaan met mijn stage genoot.

De taxi chauffeur wist precies waar dat we moesten zijn voor een avondjestappen, dus binnen no time stonden we in het centrum van Southampton. Daar zijnwe de eerst best kroeg naar binnen gegaan. Daar binnen gekomen kregen we meteenwat te drinken in onze handen geduwd, nou dat begint al goed zeg maar. De kroegwas verder helemaal gevuld met studenten, waarvan er één een kroon op had. Nadit welkoms drankje te hebben genuttigd naar de bar gegaan om wat te drinken tebestellen, toen ik geld pakt om te betalen werd ik heel gek aangekeken en vroegde bar mevrouw, “zijn jullie niet voor de verjaardag”, waar op ik zei, “wie iser jarig dan?”. Toen was het heel snel over met de pret, en voor we het wistenstonden we weer op straat. Van de haven bewaker hadden we wat gehoord over eengrote discotheek die er zou moeten zijn. Na wat rondvragen op straat hadden wedeze discotheek gevonden, daar was gelukkig niemand jarig, dus mochten we welbinnen blijven. Hier hebben we ons prima vermaakt, alleen de volgende ochtendhad ik een beetje moeite met uit bed komen.

Na Southampton en Le Havre achter ons te hebben konden we koers zetten richtingZeebrugge, en kon ik mijn koffer weer inpakken voor een weekje vakantie. Eenuurtje nadat we vast lagen in Zeebrugge stond de delegatie uit Roosendaal aanboord, bestaande uit ons pa, ma en Sander. Nadat ik ze een korte rondleidinggegeven had over het schip hebben zijn we in de auto gestapt en op laag vliegsnelheid richting Roosendaal vertrokken. Het was immers wel zaterdag avond. Dusthuis gekomen mijn koffer in de hal gezet, even een hapje gegeten en weer op padgegaan. Nou, en tegen zo avondje Roosendaal, daar kan toch geen Southampton ofHong-Kong tegen op.

Zondag was een dagje relaxten, beetje uitslapen, de papieren voor hetAmerikaanse consult in orde maken en ’s avonds nog even naar Roosendaal.

En maandag was het dan zo ver, om 8 uur met de trein mee naar Amsterdam. Op tijden zonder vertragingen kwam ik aan in Amsterdam, en na wat zoeken en bordjesvolgen is het me zelfs gelukt op het consulaat aan het museum plein te vinden.Bij het consulaat werd ik opgewacht door een agent van Maersk die me door dedrie lagen beveiliging heen looste en de papieren in orde maakte. En toen washet wachten geblazen tot je aan de beurt was. Eerst naar balie 1, je vingerafdrukken afgeven, dan kon je weer gaan zitten. Na weer een uur te hebbengewacht, mocht je naar balie 2 voor het interview (lees verhoor). En als je ditook goed had doorstaan werd het visum toegekend en mocht je naar huis, nadat jeje paspoort daar had achtergelaten.

Tja, en als je dan toch in Amsterdam bent kun je net zo goed nog even de toeristuit gaan hangen.

De rest van de week heb ik gevuld met echt belangrijke dingen zoals het opzoekenvan mensen die je al veel te lang niet hebt gezien. Donderdag hebben we Bredanog even onveilig gemaakt, en dat van die studenten was weer waar, want het wasweer erg gezellig. Zo’n weekje thuis gaat altijd weer veel te snel voorbij, wantvrijdag was het al weer thuis om mijn koffers te pakken, en afscheid te nemenvan iedereen, dus ik zou zeggen;

Houdoe, en tot de volgende keer,

Martijn