Het dertiende reisverslag

Weblog 21-12-06

Colombo, enzo

Het is weer de hoogste tijd dat ik wat van me laat horen, vandaar dat ik maarweer eens achter de computer ben gekropen om een spannend verhaal (of nietnatuurlijk) in elkaar te draaien.

Het is een drukke week geweest, dat begon dit weekend al, toen lagen we inColombo (Sri Lanka, onder India).
We kwamen daar aan op zaterdag ochtend, zo rond een uurtje of tien, een helemooie tijd. We hadden nog een paar kleine onderhoudstaken te doen. Dus overalaan en de vetput in. Na een paar uur zweten waren de spoellucht koelers van dehoofdmotor weer schoon en de condenspotjes leeg. Snel nog effe lunchen enomkleden en toen kon het feest beginnen.
Bij de poort van de terminal stond toevallig een taxi klaar, dus dat was instappen en crossen maar. De taxi heeft ons afgezet bij een of anderwinkelcentrum, want onze eerste missie van die middag was een nieuwe basketbal.Want die oude drijft waarschijnlijk nog ergens tussen Italië en Griekenland.Gelukkig hadden we al snel een sportzaak gevonden, nadat we stevig haddenonderhandelt over de prijs hebben we maar meteen twee ballen mee genomen. Jebent er immers zo weer een kwijt.
Een van mijn collega’s was al een keer eerder in Colombo geweest, en hij wistnog wel een leuk strandcafé, dus wij daar naar toe. De snelste (engevaarlijkste) manier van reizen in Colombo is een tuk-tuk, dat is een soortdriewielig brommertje, waar je met drie man in kunt, en die dan over de stoep,tegen het verkeer in en toeterend je overal naartoe brengt. Omdat we met 6 manwaren hadden we drie tuk-tuk’s nodig. In de eerste zat die collega die hetbarretje wist te vinden. De andere zouden hem volgen. Niet dus, in die druktewaren de achterste 2 de eerste al na 5 minuten uit het oog verloren, en na eenhalf uur gaf de bestuurder dan schoorvoetend toe dat hij toch wel een kleinbeetje verdwaald was. Maargoed wij zijn niet de kwaadste dus heeft ie ons maarergens bij een bar aan het strand afgezet. En toen waren er dus nog maar 4 over,van de 6. Een nette scoren binnen 2 uur tijd. Maar geen zorgen, die ander tweehebben het schip ook weer terug gevonden.
Nadat we een tijdje in dat barretje zaten, begon het tegen etenstijd te lopen,dus besloten we terug te gaan richting het centrum, en daar iets te gaan eten omdaarna het uitgaansleven onveilig te gaan maken. In het centrum waren we zo, jehoeft maar aan de kant van de weg te gaan staan en er komen al twintig tuk-tuk’saangescheurd vanuit alle hoeken en gaten.
Omdat de lokale Srilankaanse keuken ons wat te spannend leek zijn we maar gewoonoud en vertrouwd naar de Mac Donalts gegaan, ja zelfs in Sri Lanka kun je degrote gele M terug vinden.
Nadat we ons buikje hadden vol gegeten zijn we aan de Colombo kroegen tochtbegonnen, je geeft zo’n gast een paar dollar en hij rijd je de hele avond/nachtvan kroeg naar kroeg met z’n tuk-tuk. Perfect dus, zo hebben we ons primavermaakt, en het zou nog lang onrustig blijven in Colombo die nacht.

Toen ik de volgende morgen wakker werd, waren we al weer vertrokken en was ergeen land meer te bekennen. De rest van de zondag hebben we maar doorgebracht,zoals een echte zondag, rustig aan. Aan het eind van de middag hebben we noggebasketbald met de crew, en nu zonder de bal te verliezen.
Omdat we bijna leeg weg zijn gegaan uit Colombo, ben ik het grootste deel van deweek bezig geweest met onderhoudt aan de dekken en luiken. Want daar kom jenormaal zo lastig bij, als het vol staat met containers.

Dinsdag deed zich een ander probleem voor, er lekte water uit de hoofdmotor. Endat is toch niet echt de bedoeling, dus werd besloten dat we in Tanjung Pelepas(Maleisië) het klephuis van de motor af zouden halen om te kijken waar dat watervandaan kwam. En zo gebeurde het dus dat we gister avond na aankomst niet naarbed gingen maar de machinekamer in. Maar na een nacht sleutelen hebben we delekkage gevonden, een gescheurde ring tussen het klephuis en de cilinderkop.

Vanochtend kwam de Emma Maersk de haven in, voor de niet kenners, de Emma Maerskis met een lengte van 396 meter het grootste containerschip ter wereld.
En die Emma Maersk kwam naast ons aan de kade te liggen. Dat is een soort eensmaar nooit meer kans om aan boord te kijken. Dus van die mogelijkheid hebben weeven gebruik gemaakt, en we hebben daar aan boord een rondleiding gekregen vaneen Deense leerling. Ons schip is al geen kleine jongen, maar de Emma Maersk isecht groot. En dan dus groot met de hoofdletter G. Als je daar op de brug staatdan staat je meer dan 60 meter boven de kade. En hun hoofdmotor heeft nog tweecilinders meer dan ons (14 cilinders).

En zo gaat het leventje hier aan boord dus rustig z’n gangetje, en hebben julliebijna kerstvakantie.
Dus…..een hele goede vakantie, en een gezellige kerst.

Martijn