Het tweede reisverslag

Weblog update 17 feb 2007

Ze komen er aan

Terwijl in het Brabantse land het carnavalsfeest in volle gang is koersen wij met een gangetje van zo’n 21 knopen door de Middellandse zee. Pech noemen zedat.

Ik ben nu ondertussen twee weken aan boord, en ben weer aardig gewend aan hetleven op zee.

Deze eerste twee weken heb ik beneden door gebracht, in de machine kamer. De eerste week bestond vooral uit het wegwijs worden in alle leidingen, pompen en afsluiters. De tweede week ben zelfstandig wacht gaan lopen, dat wil zeggen, het bemannen van de machine kamer, en inspelen op alarmen die je krijgt.

Verder heb ik met deze week bezig gehouden met her normale onderhoud, zo heb ik de zoet water maker open gehaald, schoongemaakt en weer in elkaar gezet, en ja hij doet het ook weer.

Donderdag was het Suez kanaal weer eens aan de beurt. Woensdag avond kwamen we aan bij de ankerplaats, nadat we het anker er in hadden gegooid en we ons hadden gemeld kon het grote wachten beginnen. Om zes uur donderdag ochtend konden we weer anker op gaan, en beginnen aan de passage van het kanaal. Dit verliep allemaal zonder al teveel problemen en om zes uur waren we aan de goede kant vanhet kanaal, en kon de vlam weer in de pijp. Helaas dachten meer kapiteins daar zo over, en nu varen we al drie dagen met drie 300 meter lange container schepen naast elkaar door de middellandse zee. En dat kan soms best lastige situatie opleveren, want tegenliggers moeten dan ineens heel er ver aan de kant.

In het weekend doen we het altijd een beetje rustig aan, en omdat het afgelopen weekend toch eigenlijk best lekker weer was, een graadje of 30 in het zonnetje,hebben we het zwembad maar eens opgevuld. En dat is prima uit te houden hoor,beetje in de zon liggen, een drankje drinken zo kom je het weekend wel door.

Helaas is dat nu over, want we zijn hard onderweg naar het koude Europa.

Woensdag zullen we weer voet aan land kunnen zetten in Southhampton, Engeland. Na Engeland steken we het kanaal over een doen we Le Havre in Frankrijk aan. En daarna is Zeebrugge in België aan de beurt.

En ja, het blijft toch zaterdag avond, dus ik ga nog maar even naar de bar, omeen drankje te drinken, op de carnaval zullen we maar zeggen.

Proost

Martijn