Het vierde reisverslag

update 8 maart 2007

We flying high

Vrijdag 2 maart, de koffer is weer ingepakt, en iedereen gedaggezegd. Dus klaar voor een nieuwe reis. Nadat ik een weekje thuisheb gezeten voor het regelen van mijn Amerikaanse visum, mag ik mevandaag weer melden op schiphol voor een vlucht naar Spanje, waar ikweer opstap voor het vervolgen van mijn tweede stage reis.

Omdat ik zaterdag ochtend vroeg zou moeten gaan vliegen bleek hethet handigste om vrijdag avond maar gewoon de laatste trein te nemennaar schiphol. Zo gezegd zo gedaan, en om twaalf uur vrijdag nachtheb ik Roosendaal weer voor even vaarwel gezegd. Aangekomen opschiphol kon het lange wachten beginnen,want het zou nog wel eenpaar uur gaan duren voordat ik kon in checken en vliegen. Gelukkighebben ze genoeg barretjes op schiphol die ook ’s nachts versekoffie klaar hebben staan. Dus met een bakje koffie en een filmpjeben ik de nacht wel doorgekomen. Uiteindelijk was het dan toch tijdom met te melden bij de incheck balie. Dit leverde gelukkig geenproblemen op, en even later zat ik op mijn plaats in de airbus A-320 die ons naar Madrid zou brengen. Met een half uurtje vertragingkonden we dan uit eindelijk toch nog het luchtruim kiezen. Tja, endan is het twee uurtjes zitten en voor je het weet sta je in Spanje.

Van Roosendaal heb ik helaas niks meer kunnen zien, want de wolkenwerkte niet echt mee. Aangekomen in Madrid was het nog even rennen,omdat mijn volgende vliegtuig niet van plan was te wachten oppassagiers met vertraging. En dan is zo’n vliegveld toch best groot,maar gelukkig kon ik nog net mee. Binnen Spanje moesten we nog eenklein uurtje vliegen naar Malaga, een plaats aan de Oost kust vanSpanje. Hier werd ik opgewacht door een agent die me naar het schipzou brengen. Vanuit Malaga was het nog twee uurtjes rijden naarAlgeciras, en zo was ik halverwege de middag weer “thuis”.

Je zou wel kunnen zeggen dat ik precies op tijd aankwam aan boord,want er stond net een hele groep klaar om de wal op te gaan. En jawat is er nu lekkerder dan een koud biertje op een Spaans terras inde zon? Dus snel mijn koffer in m’n hut gezet, mijn veel te dikkeNederlandse kleren verwisseld voor een wat zomerse outfit, en wekonden weer op pad.

In Algeciras hebben we wat rond gekeken en een terrasje gepakt, ennatuurlijk tapas gegeten, je bent in Spanje of niet hé. Helaashadden ze in de haven wat harder gewerkt dan de planning was, dustoen moesten we ineens al om tien uur varen. Ik kan je wel zeggendat het best even schrikken is als je nog op het terras zit en danineens de scheepshoorn over het stadje hoort blazen. Dan ben je heelsnel terug aan boord. Daar heb ik op de brug meegelopen met hetvertrek. En toen heb ik toch maar mijn bed opgezocht, want dat roepttoch wel erg hard nadat je zo’n 36 uur in de weer bent geweest.

Zondag ochtend heb ik een rustig brug wachtje gelopen, en ‘s middagsmijn koffer uit gepakt.

Maandag was het weer tijd voor een wissel, en ben ik naar beneden(de machinekamer) gegaan.

En zo zijn we dan weer onderweg, onderweg naar de nieuwe wereld,naar de United States of Amerika.

Maar voor nu de groetjes uit de Mediterrane.

Martijn