Het veertiende reisverslag

Weblog update 24-06-2007

Hoi hoi,

Rijst met stokjes

Vanmiddag kwamen we langs Minicoy eiland, een zogenaamd Bounty-eiland. Dus witte stranden, palmbomen en een diep blauwe zee van een graadje of 30. Helaas moeten wij op tijd is Suez zijn dus konden we het alleen vanaf een afstandje bekijken.
De afgelopen twee weken hebben we weer een aantal Chinese havens gezien. Als laatste was vorige week Hong-Kong aan de beurt. Hong-Kong op zondag middag, staat garant voor een mooi middagje weg.
Zodra we vast lagen kwam Seiko-Piet aan boord. Seiko-piet is een klein Chinees mannetje wat horloges verkoop en repareert. Hij zegt zelf dat hij al 43 jaar op onze schepen komt. En gezien z’n leeftijd kan dat best eens kloppen.
Het kwam goed uit dat hij even langs kwam, wat de week ervoor was mijn horloge ermee gestopt. Gelukkig bleek alleen het batterijtje op te zijn.
Terwijl mijn horloge in reparatie was had ik al snel een douche gepakt en was ik klaar om op stap te gaan.
Onze eerste doel was Tshim Sha Tsui (dat spreek je uit zoals je het schrijft geloof ik). Hier moest we wat inkopen doen. Met de metro,die bijna naast het schip stopt is alles in Hong-Kong goed te bereiken.
Nadat de boodschappen waren gedaan zijn we met de Star-Ferry naar Hong-Kong eiland gegaan. Deze Star-Ferry is nog steeds het zelfde bootje als waar de Engelse in hun koloniale tijd mee over werden gezet. Dit is duidelijk te zien, het bootje heeft twee dekken. Boven mochten vroeger de Engelse zitten en beneden was voor het Chinese werkvolk.
Na een tochtje van ongeveer 10 minuten stonden we aan de overkant. Omdat het dorstig weer was hebben we eerst maar eens een terrasje opgezocht om de inwendige mens wat te versterken.
Toen het tegen etenstijd liep zijn we naar Whan Chai gegaan. Dit is een beetje het uitgaanscentrum van Hong-Kong. Daar hebben we wat gegeten. Met stokjes ja, en dat blijft toch lastig rijst eten met stokjes.
Na het eten was het helaas al weer de hoogste tijd om richting de metro te gaan. Er moest ook nog gewerkt worden die nacht. De volgende ochtend zijn we vertrokken uit Hong-Kong.
Nu zijn we weer een week verder, en inmiddels zijn we via Singapore en de straat van Malaca op de Indische oceaan beland. En ja wat doe je dan in het weekend? Een beetje in het zonnetje aan het zwembad liggen.

Groetjes, Martijn

Het dertiende reisverslag

Pinguïns die niet kunnen vliegen.

Wist je dat er in de grote oceaan pinguïns leven? Nee, ik ook niet, maar toch heb ik ze gezien afgelopen week.

Vanuit de States zijn we via de noordelijke grote oceaan naar het westen gevaren. Halverwege kom je dan lang een groep eilanden. Rond deze eilanden leven een soort van pinguïns in het water. Het zijn hele vreemde beesten, ze drijven met groepen van misschien wel honderd beesten in het water. En als wij er dan aankomen zien ze op het laatste moment het gevaar en besluiten ze weg te vliegen. Na een aantal pogingen om op te stijgen komen ze er achter dat ze helemaal niet kunnen vliegen en duiken ze maar onder water. Zoals ik al zij, hele vreemde beesten. Maargoed, genoeg biologie les voor dit moment.

Vanuit de barre kou in die noordelijke streken zijn we via deTsugaru-Kaikyo passage bij Japan naar de Gele zee gevaren. En daar was de Chinese vissersvloot weer van de partij, en dan moet je goed opletten. Die vissers die kijken namelijk echt nergens na. Ze zitten namelijk allemaal achter het zelfde visje aan en doen er echt alles voor om dat ene visje te pakken te krijgen. Zelfs als dat betekend dat ze ineens op een paar meter voor je over moeten steken. En dat kan best effe schrikken zijn als je met 24 knopen komt aanstormen.

Verder hebben we deze week de maandelijkse brandoefening afgewerkt.

Deze keer stond er een container aan dek in brand. Naast de brandende container stond een andere container vol met Chinees vuurwerk, ofwel paniek al om. Ik was ingedeeld in een van de brandploegen. Omdat het vuur een heftige rookontwikkeling veroorzaakte moesten we eerst ingepakt worden. Hitte bestendig pak aan, zuurstoffles om, brandslang mee en gaan. Door deze snelle actie was het vuur op tijd onder controle en hebben we kunnen voorkomen dat het oversloeg naar het vuurwerk.

Ofwel oefening geslaagd.

Martijn

Het twaalfde reisverslag

Weblog update 31-05-2007

Over zuigers en voeringen

Zo, dat is al weer een tijdje geleden dat ik jullie een berichte heb gestuurd. Tja sorry, druk, druk, druk, hé.

In mijn vorige berichtje schreef ik dat we onderweg waren vanuit Japan naar de States. Ondertussen zijn we al weer op weg naar China en hebben we de Amerika achter ons gelaten. Zo zit je in de oost enzo in de west, in een weekje tijd vaar je de halve wereld over.

Dit was voorlopig ook het laatste bezoekje van de Nedlloyd Barentsz aan Amerika. Gister kwam er een bericht binnen dat we van dienst gaan veranderen, vanuit China gaan we niet terug naar de States, maar zetten we koers richting het zuiden. Via Shanghai, Hong-Kong en het Suez kanaal gaan we weer terug naar Europa.

De afgelopen week hebben we doorgebracht in de Amerikaanse havens.

Zondagavond kwamen we aan in Los Angeles.

Helaas stonden er deze keer geen wilde stapplannen op het programma, we moesten namelijk een grote reparatie uitvoeren aan de hoofdmotor. De zuiger en de voering van cilinder 10 moesten getrokken worden.

Dat wil zeggen dat het cilinder deksel (de bovenkant van de motor)losgemaakt moet worden, voordat dat kan moeten wel eerst alle leidingen worden verwijdert die over de kop lopen. Als de kop er af is dan kan via de opening die daar ontstaan is de zuiger inclusief de zuigerstang uit de motor worden getakeld. Als de zuiger naast de motor staat kan de cilindervoering worden losgemaakt en uit de motor worden getrokken, deze voering moet als hij uit de motor is gehaald worden opgemeten om te kijken of hij niet is versleten. Als hij schoongemaakt is kan hij dan weer terug de motor in. Ondertussen staat er een reserve zuiger klaar die ook terug geplaatst kan worden. Als dit alles weer op z’n plek zit dan kan het deksel weer worden terug geplaatst en kan de motor weer draaien, als het goed is.

Dit klinkt allemaal betrekkelijk simpel, maar als je bedenkt dat een zuiger een diameter heeft van 1 meter en een hoogte van bijna 5 meter, en dat een voering 9000 Kg weegt dan kun je snappen dat we toch twee volle dagen bezig zijn geweest met deze operatie. Gelukkig was er maandag avond nog wel tijd over om met z’n alle wat te gaan drinken. Omdat het memorial day (soort 4 mei) was in Amerika werd er niet gewerkt in de haven en was iedereen vrij.

Dus met z’n alle in de huur auto en richting het centrum. Daar aangekomen was het even zoeken naar een kroegje waar we naar binnenmochten. Uiteindelijk kwamen we in een discotheek terecht. En nu weet ik ook dat die MTV clips van 50 cent enz niet verzonnen zijn.

Die Amerikanen doen echt zo raar als ze gaan stappen.

Dinsdag middag was de grote test, of we ons werk aan de motor goed hadden gedaan. Gelukkig starten hij in een keer en konden we koers zetten richting San Francisco. Woensdag middag voeren we onder de Golden Gate bridge door en tegen de avond lagen we vast. Helaas was er onderweg van LA naar San Francisco toch nog een leiding gaan lekken die niet goed was terug gezet. Dit moest nog even worden gefikst.

Vanochtend om 4 uur waren ze klaar met laden en konden we losgooien en richting China vertrekken.

Martijn