Het tiende reisverslag
Weblog update 4 mei 2006
Schildpaden en dolfijnen
Afgelopen zaterdag heb ik kennis gemaakt met een nieuwe olympische sport, namelijk dekgolf. Men nemen: een dek, het liefst met wat obstakels, een aantal zeelui,sticks, teflon schijven en natuurlijk lekker weer. Dan kun je gaan dekgolven.De bedoeling van dekgolf is dat je met je stick jou schijf in een cirkel weet te slaan of schuiven. Als dit je is gelukt dan ga je door naar de volgende cirkel. De gene die als eerste al de cirkels is gepasseerd heeft gewonnen. Dat klinkt simpel, en euh…… dat is het ook. En als je dan zo’n beetje aan het golven bent op het voorschip zie je nog veel meer als alleen die schijven en cirkels.
Zo kwamen we een familie dolfijnen tegen, die besloten een stukje met ons op te zwemmen. Wat een mooie beesten zijn dat. Die dolfijnen presteren het om ons schip wat toch bijna 50 km/h vaart bij te houden, en ondertussen ook nog allerlei gekke kunstjes uit te halen. Even later kwamen we nog een grote zeeschild pad tegen, die daar midden op de oceaan van het zonnetjes aan het genieten was. Zo zie je maar zelfs midden op de oceaan is meer te zien dan alleen water.
Zo kwamen we een familie dolfijnen tegen, die besloten een stukje met ons op te zwemmen. Wat een mooie beesten zijn dat. Die dolfijnen presteren het om ons schip wat toch bijna 50 km/h vaart bij te houden, en ondertussen ook nog allerlei gekke kunstjes uit te halen. Even later kwamen we nog een grote zeeschild pad tegen, die daar midden op de oceaan van het zonnetjes aan het genieten was. Zo zie je maar zelfs midden op de oceaan is meer te zien dan alleen water.We hebben deze week ook de snelheidsmeter gecontroleerd, door middel van het gissen buiten boord. Met deze techniek waren ze in de zeiltijd al in staat om de snelheid van het schip te bepalen.
Bij gissen buiten boord, de naam zegt het al. Gooi je een drijvend voorwerp, in ons geval een leeg bierflesjes (alcohol vrij bierJ),over boord. Dan meet je de tijd die het flesje er over doet om van het voorschip naar het achterschip te drijven. Die tijd deel je dan door de lengte van het schip. Om de proef betrouwbaar te maken gooi je meerdere flesjes. En geloof het of niet, in het midden van de oceaan krijgen wij het voor elkaar om een schilpad te raken die daar toevallig zwom (misschien wel die van zaterdag).
En zo houden we ons zelf, ook tijdens zo’n lange oversteek toch nog lekker bezig. Maar gelukkig is het einde al weer in zicht. Morgen komen we aan bij Dalian (Noord China). Daar gaan we eerst nog vier dagen voor anker omdat we wat te vroeg zijn.
Dalian is het begin van de kustreis, die ons deze keer langs China, Zuid-Korea en Japan zal voeren.
Houdoe, en tot de volgende keer dan maar weer.
Martijn


0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home