Het achtste reisverslag

Weblog update 20 april 2007

Welcome in the States

Het is nu vrijdag middag, en we zijn vanochtend vertrokken uit Los Angeles. De afgelopen week heb ik voor het eerst kennis gemaakt met de United States of Amerika. En ik moet zeggen, het is toch niet te vergelijken met Europa of China.

Afgelopen woensdag om vier uur ‘s ochtends liepen we de haven van Los Angeles binnen.

Voor Los Angeles stonden een aantal dingen op het programma, op stap gaan, wat onderhoud aan de hoofdmotor en het aan boord brengen van zo’n tienduizend liter olie in vaten.

Door een lekkage in het olie systeem is er tijdens de oversteek van Japan naar Amerika wat smeerolie verloren gegaan. Om dit weer op te vullen was er in LA nieuwe smeerolie besteld. Die kon helaas alleen geleverd worden in vaten. Dus dat betekende stuk voor stuk al die vaten aan boord hijsen met de kraan. Daar ben ik woensdag het grootste deel van de dag mee bezig geweest.

Amerikanen zijn erg ingesteld op hun auto, en wat voor auto’s. De grootste terrein wagens en limousines. Je zult dan ook niet snel een Amerikaan zien wandelen of fietsen, tenzij het in een sportzaal is,en dan heet het fitness en is het hip.

Om ons een beetje aan te sluiten bij deze Amerikaanse standaard hadden we voor ons verblijf in LA een auto gehuurd. En ja, je wilt natuurlijk niet onder doen voor al die Amerikaanse bakbeesten. Dus het was een grote terrein wagen, met een dikke 4 liter motor, en natuurlijk een automaat.

Dus zodra we klaar waren met het aan boord zetten van de vaten olie, snel douche en op stap. Eerst zijn we langs het verhuur bedrijf gereden, om te regelen dat ik ook mocht rijden, want ja die kans krijg je niet elke dag. Nou, dat was in twee tellen geregeld en we konden op stap. Eerst zijn we over de ocean boulevard gereden, naar Long beach. Long Beach is een wijk van Los Angeles, die, de naam zegt het al, aan het strand ligt.

En daar reden we dan over de ocean boulevard, raampjes open, muziekje aan.

Daarna zijn we naar de locale tapas Spanjaard gegaan om een hapje te eten. Nadat we ons helemaal hadden vol gestopt met de Spaansespecialiteiten zijn we weer verder gegaan. Het plan was om het uitgaansleven van Long Beach eens te gaan verkennen. Maar toen kwam er een probleempje om de hoek kijken, “ID-card please”. In Amerika, het land van de ombegrensde mogelijkheden en waar je met je zestien een auto mag rijden moet je 21 jaar zijn om een kroeg binnen te komen.

Uiteindelijk zijn we na wat rond rijden beland in kroeg in de jachthaven. Dit was niet zomaar een kroeg, maar dit was de kroeg met de meeste soorten bier op de tap te wereld. De bar was een soort cirkel, en heel die cirkel rond was een grote bier tap installatie.

De volgende ochtend moest er weer even gewerkt worden. Die vaten met olie stond nu wel allemaal aan boord, maar die olie moest nog wel in de tank. Want zo’n beetje de hele machine kamer stond vol met groene vaten olie, en dat is toch niet zo heel praktisch. De rest van de ochtend ben ik dus bezig geweest met het overpompen van olie naar de opslag tank.

’s Middags was ik vrij. Dat was dus een mooie gelegenheid om de omgeving eens te gaan verkennen. Dus plattegrond mee, auto mee en gaan. En zo heb ik een beetje rond getoerd langs de huizen van filmsterren en andere rijken der aarde. En ik moet zeggen, die mensen wonen daar niet onaardig, tegen een berg wand aan, met uitzicht op de oceaan. Maar goed zolang ik nog geen beroemde filmster ben zal zo’n huisje er niet in zitten.

Na een paar uur te hebben rond getoerd ben ik terug gegaan naar het schip. Dat was nog even een probleem, want van welke kant was ik nou ook al weer gekomen?

Na even zoeken had ik het schip toch weer gevonden.

’s Avonds moesten we weer afstand doen van onze bolide en vertokken we weer uit Los Angeles om koers te zetten naar die andere grote stad aan de west kust, San Francisco.

Martijn