Het twaalfde reisverslag
11-12-2006
Een Typisch geval van jammer
Het is zondag middag, ergens in de middellandse zee, en terwijl de winter/herfstNederland al aardig in z’n greep heeft is het daar in het zuiden best aardigweer, zeg maar een graadje of 25.
En ja, wat doe je dan, zondag middag, een beetje bijkomend van de afgelopenweek en de vorige avond. Dan besluit je een potje te gaan basketballen, deleerlingen tegen de Filippijnen. Omdat wij niet van plan waren ingemaakt te gaanworden waren we alvast maar wat eerder naar achter gegaan, om nog even los tegooien zeg maar, en dat hebben we ook gedaan, er op los gegooid. Het ging zomooi, de bal werd gegooid, (door een niet nader te noemen persoon), in derichting van een andere persoon (helaas was ik dat). En zoals dat dan wel vakergaat, wordt de bal niet opvangen, nou is dat op zich niet zo erg, was het nietdat ik bij de reling stond en de bal dus: stuiter, stuiter,…….plons in de woestegolven verdween. En toen was de wedstrijd dus al afgelopen nog voor hij wasbegonnen. Nou maar hopen dat de bal de goede kant op drijft en aanspoelt inAfrika, dan hebben die arme kindjes er in ieder geval nog wat aan.
Ongeveer een week eerder, lagen we vast in het altijd gezellige Bremerhaven.Zaterdag avond, voor de kant, dan weet je wel hoe het gaat, Mathijs (mijnbrother in crime) en ik stonden gewassen en geschoren in het stap pak klaar opde kade, voor een mooi avondje stappen, en dat zou het ook zeker worden.Nadat de taxi ons had afgezet in het centrum zijn we eerst maar naar café deFiets gegaan, bijna onze stamkroeg in Bremerhaven. Nadat we daar een paardrankjes hadden gedronken en de dame achter de bar duidelijk maakte dat ze nogmeer te doen had dan alleen gezellig ouwehoeren besloten we om maar eens verderte gaan kijken, wat er nog meer te beleven was.
Na een stukje gelopen te hebben zijn we op goed geluk ergens een kroeg binnengestapt. Toen we die kroeg binnen stapte viel al heel snel op dat er in diekroeg meer mannen waren dan vrouwen, en dat de klederdracht er euh…..anders was,die mensen (mannen) hadden een voorkeur voor strak leer zeg maar.
Maarja, misschien is dat de lokale klederdracht, bedoel we waren in Duitslandeej. Dus wij nemen plaats aan de bar, en bestellen wat te drinken, want van aldat lopen krijg je toch een droge keel. Op het moment dat ik de eerste slok wilnemen van zo’n heerlijk Duits witbiertje zie ik in m’n ooghoeken iets bewegenachter mijn rug, ik kijk om, kijk ik recht in de ogen van een meneer in een tekleine leren broek en met een petje half op z’n hoofd achter mijn rug op een watvreemde manier te dansen.
Ik kijk nog es goed die kroeg rond, en dan pas valt op dat er eigenlijk wel meermannen zo staan de dansen en sjansen. Dan gaat er een lichtje branden, wij zijnin een kroeg beland die zeg maar bestemd is voor mannen en vrouwen met euh… eenandere seksuele interesse, en met de bedoeling die avond zo gezegd eens flink debloementje buiten te zetten.
Hollands als we zijn hebben we eerst ons biertje op gedronken en zijn toen hardweg gerend.
Toen zijn we maar naar een discotheek gegaan, nog steeds alert op dikke Duitsemannen in leren broeken hebben we daar nog effe een paar drankjes gedronken omvan de schrik te bekomen.
De volgende dag konden we gelukkig de trossen losgooien en koers zetten richtinghet veilige Rotterdam.
In Rotterdam was zoals vanouds weer een gezellige drukte, het begon met 30studenten van de zeevaartschool die een rondleiding wilde. Toen die weg warenstond er een hele delegatie familie op de gangway, dat betekende gezellig uiteten in Nederlandse beste truckers restaurant. En toen het eigenlijk al langbedtijd was kwam de Pim en co nog effe langs “tja ik moest eerst nog een toetsmaken”.
En zo werd het de volgende ochtend half 5 voordat al de visite weer op weg wasnaar huis, dat is optimaal gebruik maken van je tijd op Nederlandse bodem.Ondertussen zijn we het Suez kanaal al weer gepasseerd, en hebben we “TheIslamic port of Jeddah” ook al achter ons gelaten.
Als je nog opzoek bent naar een exotische vakantie bestemming, dan zou ik Jeddahniet willen aanraden, die mensen daar hebben namelijk een wat nadere uitleg aanhet woord gast vrij. Zei leggen het uit als vrij blijven van gasten, en dat luktze vrij aardig. Twee soldaten met een geweer dat twee keer zo groot is als zijzelf onderaan de gangway, alle alcohol, en beeldmateriaal met vrouwelijk schoonachter slot en grendel, en als je ook maar een stap naast het schip doet dan hebje zo’n kanon in je maag. “Maar meneer in wil alleen een foto maken”, daar warenze toch niet van gediend.
Oja, en ik ben ondertussen natuurlijk ook nog jarig geweest, bedankt voor allefelicitaties. Aan boord hebben we dat zondag avond gevierd, in de bar onder hetgenot van een hapje en een drankje. De kok had zich maandag (4 dec) ook nogflink uit gesloofd, door een speciale extra grote verjaardag taart te bakken.Dus dat was weer effe genieten.
Nou, dan zou ik zeggen, tot de volgende keer maar weer,
Als ik jullie niet meer spreek, alvast een hele goed kerst en een gelukkignieuwjaar.
Martijn

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home