Het tiende reisverslag

6-11-2006

Zo zo, dat is weer even geleden. Dat krijg je he druk druk druk, zo’n Chinesekustreis. Je kent het wel, op de gekste tijden plannen ze een aankomst ofvertrek, dan moet er tussen door ook nog lading worden gelost en geladen. En ja,dan moet je zo af en toe ook nog even de wal op, een beetje van de lokalecultuur proeven zeg maar.
Ik heb mijn eerste echte storm ondertussen ook achter mijn naam staan, toen wevorige week langs de Filippijnen voeren zijn we een tropische cycloon tegengekomen. Cimarone hebben ze haar genoemd. En het was geen kleintje metwindsnelheden van 140 km/h in het centrum. Dat heeft aantal vervelende gevolgen,zoals dat je niet meer normaal aan dek kunt lopen zonder weg gespoeld te wordendoor overkomende golven. De inhoud van je bord soep aat alle kanten op behalvenaar je mond, en de tv’s hebben moeten om op tafel te blijven staan.
Nadat we deze ontberingen hadden doorstaan konden we eindelijk Hong Kong binnenlopen, wat wel weer een welkome afwisseling was.
En ja wat doe je dan? Inderdaad dan ga je je benen eens even lekker strekken.Via het golden shopping center (een zwarte markt voor alles waar een snoer aanzit) kwamen we uiteindelijk aan in de pizza hut, want ja als je niet eet ga jedood, en dat is ook niet zo verstandig.
Nadat de bodem voor die avond gelegd was (een XL pizza is een beste bodem zegmaar) konden we onze tocht vervolgen. Het was toevallig 31 oktober die avond, endat zegt in Nederland misschien niet zo heel veel, maar alle Amerikanen enEngelsen die in Hong Kong wonen die hebben toch wel iets met deze datum, dat isHalloween. Dus dat betekende dat zo ongeveer kroegen waren afgevuld met verkledeen feestende buitenlanders. Tja en wat moet je dan hé. Nadat we ons los haddenkunnen rukken uit het feest gedruis hebben we de taxi gepakt en zijn we teruggegaan naar het schip.
En een paar uur later gaat de telefoon dan weer vrolijk, met de mededeling“goedemorge, we vertrekken over een half uur.
Op deze manier is een week natuurlijk zo voorbij, en zo gebeurde we vanochtendweer het ruime sop hebben gekozen richting Europa, maar voordat we daar zijnhebben we nog wel wat hindernissen te nemen. Zo is onze vriendin Cimarone detyfoon nog niet opgelost, maar ligt ze in braaf te wachten boven de zuid Chinesezee tot wij langs komen, dus dat beloofd nog wel wat vuurwerk de komende dagen.Maar als we dat allemaal doorstaan dan lopen we over een paar weken de Europesehavens weer binnen.
Tot die tijd vermaak ik met hier aan boord nog wel.

Dus tot de volgende keer maar weer.

Martijn