Het achtste reisverslag.

Euro-trip 12-10-06

Nog een paar uurtjes, en dan laten we Europa weer achter ons. Dan zetten we weerkoers richting China, om daar dan over drie weken weer aan te komen.
Zaterdag kwamen we na drie weken op zee te hebben gezeten aan in Bremerhaven,Duitsland. En wat doe je dan? Inderdaad dan ga je even de benen strekken, de walop dus. En het was nog feest ook zaterdag, want Alem, een van de machinistenhier aan boord was jarig. Dan konden we natuurlijk ook niet ongemerkt voorbijlaten gaan.
Dus, zaterdag middag 4 uur stonden wij in ons beste stap pak klaar om te gaan.Terminal bus gebeld en we waren weg. In het centrum van Bremerhaven (nou jacentrum?) aangekomen eerst maar een cafeetje opgezocht om een toost uit tebrengen op de jarige job. Nadat we dus zo’n hele mooie Duitse pul soldaat haddengemaakt zijn we de stad eens gaan verkennen, eens kijken waar de place to be is.Maar voordat we ons in het nachtleven van Bremerhaven zouden gaan storten hebbenwe eerst maar even een hapje gegeten, want ja je kunt niet op stap zonder eengoede bodem. Die bodem hebben we gelegd bij de lokale Italiaan. Daarna zijn wede straat over gestoken, en bij café “de fiets” naar binnen gegaan. We hebbentrouwens maar niet gevraagd hoe ze aan die naam kwamen en waar dat al diefietsen vandaan kwamen die aan de muren en het plafon hingen.
Café de fiets bleek een vrij rustige kroeg te zijn, met een derde handspooltafel, en ja die kun je dan natuurlijk niet ongebruikt laten staan. Dushebben we daar even lekker een stukje gepoold, het is alleen wel jammer dat dieDuitse biertjes de kwaliteit van het poolen niet bevorderen, of zou de keuscheef zijn geweest?
Toen we uit gepoold waren zijn we maar weer eens verder gegaan, kijken wat hetnachtleven nog meer in petto had. Uiteindelijk zijn we in een nachtclub beland,waar ik de naam niet helemaal meer van weet. Maar het was er in ieder geval welgezellig, gezien het feit dat het al weer bijna licht werd toen we naar buitenstapten, je kunt dus niet zeggen dat we de verjaardag niet gevierd hebben.
Zondagochtend was het rustig, een beetje uitslapen en zo. Om een uurtje of 1konden we de trossen los gooien om koers te zetten richting Rotterdam. En devolgende ochtend om half 5 lagen we weer langs de kant in Rotterdam, en vooreven waren we weer thuis in Nederland.
Rotterdam, dat betekend drukte en gezelligheid, iedereen heeft wel familie ofvrienden die even langs willen komen aan boord. En dan moet er in Rotterdam ooknog brandstof worden gebunkerd en eten worden ingeslagen. Vol aan de bak dus,als er dan ook nog twee containers uit de kraan vallen is het plaatje compleets’Middags was het feest, toen stond er een hele delegatie uit Roosendaal op destoep voor een bakje koffie en een praatje. Nadat we eerst uitgebreid hadden bijgekletst (ik ben dus weer helemaal op de hoogte van alle in’s en out’s uitRoosendaal) hebben we een rondje over het schip gelopen. En ja, er is een tijdvan komen en een tijd van gaan, en de tijd van gaan was toen al weer bijnaaangebroken. En daar stond ik dan, helemaal alleen onderaan de gangway terwijlm’n ouders en vrienden weer in de taxi stapten terug naar Roosendaal, ahhhh.
De volgende morgen om 5 uur was het moment van gaan voor ons gekomen, en kondenwe koers zetten richting de overkant van het kanaal, naar Felixstowe, Engeland.Na een rustige oversteek van een paar uurtjes lagen we om 4 uur die middag weervast. En ja wat doe je dan als je een oversteek naar Azië van drie weken in hetvooruitzicht hebt? Inderdaad, dan ga je nog even de wal op zolang het nog kan.Dus stap pak aan en in de taxi naar Felixstowe.
Felixstowe is echt een stad (euh dorp) met potentie, er kan een hele boel. Hetgebeurd alleen niet. Als het lekker weer is zit het strand stamp vol met Engelsestrand toeristen (zeggen ze) maarja die blijven thuis op dinsdag avond inoktober, en dan is het maar een dode boel. Naar goed zoeken hebben we toch eenpub gevonden die wel open bleek te zijn. En ja van al dat zoeken krijg je eendroge keel, dus die hebben we maar even snel doorgesmeerd, en van het een komthet ander, en zo hebben we er nog een mooi avond van gemaakt. Uiteindelijk zijnwe via het zeemanshuis weer terug gegaan. Terug aan boord hebben we nog even eenevaluatie drankje gedaan en toen was het toch echt bedtijd.
Woensdag avond was het dan zo ver, klaar voor vertrek richting Hong-Kong.Trossen los, full ahead en gaan.
En zo hebben we Europa in middels weer achter ons gelaten en is de rust weer eenbeetje teruggekeerd aan boord.

Dan zou ik zeggen, houdoe,……en bedankt

Martijn