Het vijfde reisverslag

En toen waren we in Azië

Ja, je kent dat wel je gaat een beetje varen. En of dat je dat nu op deb Noordzee, de Atlantische oceaan of de zuid Chinese zee doet, dat verschil merkje niet echt. Tot dat je dan aan komt in Yantian. En er daar dan ineens allemaalvan die people met een gele huid (zo noemen ze dat dan, maar geloof mij diemensen zijn echt niet geel) op de wal staan. Dan besef je eigenlijk pas goh, ikben eigenlijk best ver van huis. Tenminste dat overkwam mij van de week toen wena drie weken oceaan in Yantain aankwamen.

Vorige week zaterdag, we hadden barbecue aan boord, de kok was al een dag bezigmet het voorbereiden van het varken dat op de barbecue zou gaan, en ja wel hoor,moest nog effe wacht lopen tot zes uur en toen was het zover, de fik erin en hetfestijn kon beginnen. Op het derde dek tussen de reddingsboot en de containerswas een gezellig terrasje gebouwd, je kent het wel gezellig, biertje er bij. Danis het al snel goed zeg maar. En zo hebben we ons die avond best vermaakt.Zondag was het rustig aan, een beetje uitslapen, ik had gelukkig vrij gekregenvan de 4 uur s’ochtends wacht.

En zo begon weer een nieuwe week op zee, mijn eerste week in de machinekamer.Dus dat betekende maandag ochtend om 8 uur aantreden. En op zo’n eerste dag kunje dan beginnen met een maken van een plattegrond, welke pomp staat waar en waardienen al die afsluiters voor, dus zo heb ik de hele dag door de machinekamergewandeld met een papiertje en een potloodje. Daarna kon het echte machine kamerwerk beginnen. Mijn eerste project, het overhalen (uit elkaar halen, schoonmakenen terugzetten) van 7 brandstofpompen van hulpmotor drie omdat die vast warengelopen op vervuilde brandstof. Nou en dat is wel een week vullend karwij.Zo is de week verder rustig verlopen. Voor het eerst sinds ik aan boord was eenseffe lekker de benen gestrekt, een lekker stukje hard gelopen, aan dek ja. Gamaar na 335 meter lang en 40 meter breed, dat is een rondje van dik 700 meter.Dat is een hele mooie atletiek baan. En dan kun je ook nog afwisselen om hoog ennaar beneden lopen (op de golven), perfect dus. Zaterdag middag, de vrijezaterdag middag nog wel, het eerste serieuze machinekamer alarm. Een auto shutdown van de hoofdmotor, dat wil zeggen dat er iets zodanig fout is met de motordat hij uit zelf bescherming besluit te stoppen, maar dat betekend dus dat jezonder voortstuwing ligt de drijven op zee. Dus wij naar beneden, wat bleek,twee gescheurde hoge druk brandstofleidingen, en ja zonder brandstof loopt eenmotor toch niet zo lekker. Gelukkig hadden we nog reserve leidingen liggen, dusmet een uurtje of 2 draaide de motor weer en konden wij weer terug naar onsbiertje (wat ondertussen ook niet helemaal koud meer was).
En zondag was het zover, het zat er al een tijdje aan te komen, maar nu kon iker echt niet meer onder uit. Ik had afgesproken dat Ritchy (een Filiep) m’n haarzou gaan knippen, dus ik denk meteen maar grondig, dan zijn we er weer evenvanaf. En kort is dus echt kort, zeg maar bijna scheermesje kaal. Maar goed metdeze temperaturen is dat ook niet vervelend, en het groeit van zelf weer aan(hoop ik).

Maandag avond kwamen we dan weer in de buurt van land, Yantian om precies tezijn, na een hoop gestunt met de loods en de sleepboot lagen we zo rond 7 uurvoor de kant, maar helaas, niet de wal op. Even snel eten en toen moest ikhelpen met cilinder voering inspectie, dit kan namelijk alleen als de motor stilstaat. Wat ga je doen dan? Je opent aan de voorzijde van de motor een deurtjewaardoor je de motor in kunt, je loopt/kruipt dan door de spoelluchtbalk, doorde deze ruimte stroomt de verbrandingslucht van de turbo’s naar de cilindersvoor de verbranding, als je dan in die spoelluchtbalk bent kun je door despoelpoorten van de cilinder kijken naar de binnenkant van de cilinder en hemcontroleren (extreme slijtage of zo). Maar ja het is wel een beetje smerig indie spoelluchtbalk omdat daar als de motor draait lucht doorheen gaat, vermengtmet uitlaatgassen, smeerolie en brandstof. Dus na anderhalf uur werk kon ik dedieselolie uit m’n haar (wat er van over was dan) plukken. En daarna was het telaat om nog weg te gaan, nou schijnt het nachtleven van Yantian ook niet zospectaculair te zijn, ik zal het nog wel eens gaan onderzoeken.

Toen ik s’ochtends wakker werd waren we al weer onderweg richting Hong-Kong,daar kwamen we die middag aan. We lagen om 1 uur voor de kant, kwart over eenstond ik op de kade, samen met Mathijs (andere stagiair) en Daan ( derdestuurman) zouden we Hong Kong onveilig gaan maken. Dus wij naar de metro, jadaar moet je dan wel met Hong Kong dollars betalen, en ze zijn daar niet zogecharmeerd van over de poortjes stappen (nee t’is geen RET Rotterdam, hierstaan echte stoere mannen bij de poortjes). Dus wij braaf opzoek naar eenkaartjes automaat. Maargoed na een uurtje stonden we dan in het oude centrum,hier hebben we eerst maar eens een tijdje rond gekeken, en ja is echt als op tv,kleine straatjes met teveel reclame en opdringerige verkopers. Nadat we onzedorst hadden gestild met een koud biertje (Heineken) en een hapje hadden gegetenzijn we naar Hong Island gegaan, dit is het moderne zaken centrum van Hong Kongmet allerlei moderne hoge design gebouwen. Om 7 uur zijn we terug gegaanrichting de haven, eerst met het pondje over naar oud Hong-Kong, dat was eenspannende onderneming, een klein stoombootje van weet ik hoe oud, helemaal tothet dak afgeladen met chinezen die allemaal tegen elkaar lopen te schreeuwen.Maar we hebben de overkant gehaald, en toen het volgende probleem, waar is hetmetro station. Ik denk dat we wel een uur hebben rond gelopen, en geen mens datEngels spreekt natuurlijk. Uiteindelijk wel gevonden. Dus terug naar de Haven,daar aangekomen het busje gebeld wat ons terug zou brengen naar het schip, watbleek, waren we naar het verkeerde metro station gegaan, dus wij weer verder.Toen we eindelijk het busje hadden gevonden, ging de chauffeur wel eerst evenz’n collega naar huis brengen voordat hij ons kon afzetten, dus hebben weuiteindelijk nog een uur door de straten van Hong-Kong gecrost voordat we terugaan boord waren, een gratis city trip zullen we maar zeggen.

Ik ga er maar weer eens een eindje aan type, ik zou zeggen de groeten uit China,en tot de volgende keer maar weer.

Martijn