Het derde reisverslag

40 graden en het Suez kanaal

Terwijl bij jullie het weer niet echt super is (voor zover ik gehoord heb) hebik van middag bij 40 graden de schoorsteen staan verven, tja verschil moet erwezen.
Wij zijn ondertussen beland in de rode zee, dat is het stukje dat stukje watertussen Afrika en Saudi Arabië, wat het Suez kanaal met de Indische oceaan verbindt. En daar is het warm, en niet een beetje warm maar zeg maar gewoon heet, maar gelukkig is het zwembad afgevuld gister dus dat zorgt voor watverkoeling.

Vorige week zijn we de Middellandse zee opgedraaid, en woensdag zijn weaangekomen bij het Suez kanaal. Nou en dat is echt een verhaal appart.Het Suez kanaal is niet zo breed, dus daar kunnen twee zeeschepen elkaar nietpasseren daarom word er in konvooien door het kanaal gevaren. Een keer per dagvertrekken er twee konvooien, een zuid gaand, vanuit de Middellandse zee en eennoord gaand vanuit rode zee. In het midden heb je dan de Bitter meren, daar gaanalle zuid gaande schepen (die zijn daar eerder) voor anker, de Noord gaandeschepen mogen er dan langs en dan kunnen de zuid gaande schepen verder.Als ik het zo vertel dan denk je, ja logisch, goed concept.Maar dan vergeet je een ding, dit hele circus wordt gecoördineerd doorEgyptenaren, en daar loopt het fout, die mensen zijn daar zeg maar, niet zo heelgoed in.
Het begint dinsdag avond, we komen aan bij Port Said, daar liggen al een hoopschepen voor anker, die allemaal in de loop van de nacht het kanaal in moeten.Dus wij melden ons netjes bij de haven dienst, en krijgen een ligplaats toegewezen. Tot zover geen problemen, we moeten om 21:00 uur contact met zeopnemen en dan krijgen we te horen welke plaats we in het konvooi hebben en hoelaat we gaan vertrekken. Maar dat hebben ze dus tegen alle schepen gezegd, dusom negen uur gaan al die schepen (zo’n 30 stuks) over de radio om info vragen,dat heeft als resultaat een hoop geschreeuw en niemand die weet wat ie wilweten. Uiteindelijk toch te horen gekregen dat we als nummer 6 zullenvertrekken, en dat we rond 00:00 zullen vertrekken.
Dus ik naar bed, nog effe een paar uurtjes slaap meepakken. Om 03:00 gaat detelefoon, of ik naar de brug wil komen, we gaan weg, Nou ja dat zijden ze, omhalf vijf krijgen we dan toestemming om het anker op te halen. En ja wat je danziet, 30 zeeschepen, variërend van 25 tot 350 meter die met z’n alle een kanaal in moeten, en het liefst ook allemaal tegelijk. Een grote chaos dus. Onderwegnaar het kanaal komen er nog een aantal bootjes langszij, met een loods, een medische inspecteur, een technische controleur, en de scheepsagent. Die komen dan met kleine bootjes langs zij, en gaan dan via de loopplank aan boord, en diewillen dan een stempelen dan gaan ze weer. Maar niet voordat ze een slofsigaretten hebben gekregen, anders blijven ze nog effe en dan gaan ze ineensalles heel grondig inspecteren voordat je het kanaal op mag. Een grote komediedus.
Als de sigaretten zijn uitgedeeld vertrekken deze instanties weer op de zelfde manier als dat ze gekomen zijn. En dan stelt het varen op het kanaal niet zoheel veel meer voor, gewoon achter je voorganger aan, kijk je naar links dan zieje woestijn, en kijk je naar echts dan zie je ….euh………ook woestijn, met af entoe een stukje van de nijl delta. Dan halverwege komen de Bitter meren, daarmoesten we voor anker, en moesten we wachten op het noord gaande konvooi. Wehebben dan al een flinke vertraging, omdat ze voorop het konvooi eenboorplatform hadden gezet, dat door sleper werd voortgetrokken met een snelheidvan zo’n 10 km per uur.
Nou om 1900 uur kunnen we dan weer anker op, en kunnen we de reis gaan afmaken.En om 11 uur komen we dan bij Seuz aan, met zo’n 8 uur vertraging. En wat hebbenwe hiervan geleerd? Dat je bij Egyptenaren vooral ja en amen moet zeggen (datgaat het snelste) en dat alles wat wij logische zouden vinden in hun ogenvolstrekte onmogelijk is.
In Suez zijn de kapitein en de eerste stuurman afgelost, en toen die van boordwaren konden we dan weer eens het gas open gooien en met zo’n 22 knopen koerszetten richting de roden zee.

En daar zijn we ondertussen aangekomen, om precies te zijn zitten we nu in degolf van Aden. Op dit moment is het zaterdag, en voor vanavond staat er eenbarbecue geplant. En dat hoef je tegen die Filippijnse kok maar een keer tezegen, die heet een compleet varken uit de voorraad getrokken, en toen ik net inde kombuis kwam voor m’n ontbijt zat er een stalen pin van voor naar achter doorhet varken en hing ie al lekker boven de gril te draaien.
Jullie zijn denk ik weer helemaal op de hoogte, ik ga effe koffie drinken, wantterwijl jullie net uit bed komen, of nog niet is het bij ons al weer 10 uur.Dan wens ik jullie een heel goed weekend, veel plezier vanavond,


enne…..Proost hé

Martijn